Opuszczony stadion WKS "Gwardia"

 🇵🇱 Początki klubu WKS „Gwardia” Warszawa datuje się na rok 1944, kiedy funkcjonował on na bazie KS Grochów, natomiast pod obecną nazwą funkcjonuje od 1948 r. Klub posiadał sekcje boksu, judo, lekkoatletyki, łyżwiarstwa szybkiego, piłki nożnej, strzelectwa sportowego, zapasów i żużla. Gwardia zapisała się w historii warszawskiego i polskiego sportu. Spośród wielu sukcesów można wymienić m.in. złote medale drużynowych mistrzostw Polski w boksie w 1950 i 1976 r., złoty medal drużynowych mistrzostw Polski w łyżwiarstwie szybkim w 1954 r., piłkarskie wicemistrzostwo Polski w 1957 r., trzecie miejsce w najwyższej lidze w 1959 i 1973 r. i finał Pucharu Polski w 1974 r. oraz brązowy i srebrny medal w drużynowych mistrzostwach Polski w zapasach kolejno w 1968 i 1989 r. Tu wychowywali się m.in. Dariusz Dziekanowski, Grażyna Rabsztyn, Ryszard Szymczak, Jerzy Kraska, Władysław Żmuda, Jerzy Kulej, Jerzy Rybicki i Jan Werner. Stadion i budynki klubowe powstały w latach 50. XX w. W 1955 r. przekazano je w użytkowanie warszawskiej Gwardii. Stadion posiadał 9000 miejsc oraz boisko do piłki nożnej i tor żużlowy. Do dyspozycji były również korty tenisowe, baseny z odkrytą skocznią, boiska treningowe oraz hale sportowe. Oprócz zawodów sportowych na przestrzeni lat wystąpili tu m.in. Tina Turner, Carlos Santana i Andrea Bocelli oraz zespoły Aerosmith, Pink Floyd, Metallica i Iron Maiden. Do 1971 r. teren był własnością Skarbu Państwa, później został on przekazany Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. W 2007 r. po wygaśnięciu trwałego zarządu MSW na tym terenie kompleks przejęła Komenda Główna Policji. W 2012 r., z uwagi na zły stan techniczny obiektów sportowych Gwardii, policja nakazała ich zamknięcie oraz zabezpieczenie. Przez wiele lat toczyła się nierówna batalia władz klubowych i kibiców Gwardii z KGP, MSWiA i politykami różnego szczebla o uratowanie tej części historii warszawskiego sportu. Niestety, bezskutecznie. W 2019 r. zarząd nad terenem przejęła Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Jaka więc będzie przyszłość tych obiektów? Istnieje wiele spekulacji, ale jedno jest pewne: Gwardia podzieliła los innych warszawskich klubów, które pozbawiono możliwości utrzymania macierzystych obiektów sportowych.

🇬🇧 The beginnings of the Warsaw Sport Club "Gwardia" Warsaw date back to 1944, when it operated on the basis of KS Grochów, while under its current name it has been operating since 1948. The club had sections of boxing, judo, athletics, speed skating, football, sport shooting, wrestling and slag. Gwardia went down in the history of Warsaw and Polish sport. Among the many successes, one can mention, among others gold medals in the Polish team boxing championship in 1950 and 1976, gold medal in the Polish team speed skating championship in 1954, the Polish vice-championship in 1957, third place in the highest league in 1959 and 1973 and the final of the Polish Cup in 1974 and bronze and silver medals in the Polish team wrestling championships in 1968 and 1989, respectively. Dariusz Dziekanowski, Grażyna Rabsztyn, Ryszard Szymczak, Jerzy Kraska, Władysław Żmuda, Jerzy Kulej, Jerzy Rybicki and Jan Werner. The stadium and club buildings were built in the 1950s. In 1955, they were handed over to the Warsaw Gwardia. The stadium had 9,000 seats, a football pitch and a speedway track. There were also tennis courts, swimming pools with an open hill, training fields and sports halls. In addition to sports competitions, over the years, among others, Tina Turner, Carlos Santana and Andrea Bocelli and the bands Aerosmith, Pink Floyd, Metallica and Iron Maiden. Until 1971, the area was owned by the State Treasury, later it was transferred to the Ministry of the Interior. In 2007, after the expiry of the permanent administration of the Ministry of Internal Affairs, the complex was taken over by the Police Headquarters. In 2012, due to the poor technical condition of the Gwardia's sports facilities, the police ordered them to be closed and secured. For many years there was an unequal battle between the club authorities and Gwardia fans from KGP, the Ministry of Interior and Administration and politicians of various levels to save this part of the history of sports in Warsaw. Unfortunately, to no avail. In 2019, the site was taken over by the Internal Security Agency. So what will be the future of these objects? There is a lot of speculation, but one thing is certain: Gwardia shared the fate of other Warsaw clubs that were deprived of their home sports facilities.

 __________________________________________________________________________

⚠️Zdjęcia wykonane na początku maja 2021 r.!⚠️

⚠️Photos taken in early May 2021!⚠️

 __________________________________________________________________________

Fotogaleria/Photo gallery:

 

 

 

 

Link do fotogalerii na Facebooku/Link to the Facebook photo gallery:

Opuszczony stadion WKS "Gwardia" (fotorelacja)

Opuszczone Radiowe Centrum Nadawcze

🇵🇱 Budowę Radiowego Centrum Nadawczego rozpoczęto w 1969 r. Lokalizacja została wybrana z uwagi na położenie w okolicy geometrycznego środka kraju. W 1974 r. została ukończona budowa masztu o masie 420 ton i wysokości 646 metrów, co czyniło tę konstrukcję najwyższą na świecie. Konstruktorem masztu był inżynier Jan Polak, generalnym wykonawcą Mostostal Zabrze, zaś głównym inżynierem nadzorującym prace – inżynier Andrzej Szepczyński. Radiostacja dzięki swojej konstrukcji i działaniu w formule anteny półfalowej mogła nadawać Program I Polskiego Radia na falach długich (o częstotliwości 227 kHz). Zasięg obejmował cały kraj oraz docierał również za granicę, do Polonii mieszkającej w różnych częściach świata. Na kompleks oprócz masztu składały się również budynki stacyjne oraz liczący 76 metrów n.p.m. maszt radiolinii służący do dosyłu programu ze studia centralnego Programu I Polskiego Radia do radiostacji i zapewnienia służbowej łączności telefonicznej z Warszawą. 8 sierpnia 1991 r., wskutek awarii technicznej, runął maszt. Przyczyn wypadku jest wiele, do nich można zaliczyć: niepoddawanie masztu radiostacji regularnym konserwacjom i remontom, narażenie ponad 600-metrowego obiektu na nieznane wówczas przeciążenia, korozję i błędy popełnione podczas prowadzenia prac remontowych. Po katastrofie rozpoczęła się dyskusja na temat ewentualnej odbudowy masztu. 11 października 1996 r. plany te zostały ostatecznie przekreślone przez wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi uchylający decyzję wojewody o odbudowie masztu radiowego. Do kwietnia 1998 r. pracował jeszcze maszt radiolinii. W 2020 r. teren dawnego centrum nadawczego sprzedano za kwotę 7 milionów złotych i ma on zostać przeznaczony m.in. pod budowę kompostowni produkujących nawozy organiczne dla rolnictwa.

🇬🇧 The construction of the Radio Broadcasting Center began in 1969. The location was chosen due to its location near the geometric center of the country. In 1974, the construction of a mast weighing 420 tons and a height of 646 meters was completed, making this structure the tallest in the world. The mast constructor was engineer Jan Polak, the general contractor was Mostostal Zabrze, and the main engineer supervising the works was engineer Andrzej Szepczyński. The radio station, thanks to its design and operation in the half-wave antenna formula, was able to broadcast Program I of Polish Radio on long waves (227 kHz). The range covered the whole country and also reached abroad, to the Polish diaspora living in various parts of the world. Apart from the mast, the complex also included station buildings and 76 meters above sea level. radio link mast used to send the program from the central studio of the Polish Radio I Program to the radio station and to ensure official telephone communication with Warsaw. On August 8, 1991, as a result of a technical failure, the mast collapsed. There are many causes of the accident, including: failure to subject the radio mast to regular maintenance and repairs, exposure of the over 600-meter facility to overloads unknown at that time, corrosion and mistakes made during repair works. After the catastrophe, a discussion began on the possible reconstruction of the mast. On October 11, 1996, these plans were finally canceled by the verdict of the Supreme Administrative Court of the Local Center in Łódź, which revoked the voivode's decision to rebuild the radio mast. Until April 1998, the radio link mast was still in operation. In 2020, the site of the former broadcasting center was sold for PLN 7 million and it is to be allocated, inter alia, to for the construction of composting plants producing organic fertilizers for agriculture.

 

 

Fotogaleria/Photo gallery:

 

 

 

 

 

Link do fotogalerii na Facebooku/Link to the Facebook photo gallery:

 

Opuszczone Radiowe Centrum Nadawcze (fotogaleria) 

 

 

Link do filmu na YouTube/Link to the YouTube movie:

 

Opuszczone Radiowe Centrum Nadawcze (film) 

Elektrownia Radziwie

🇵🇱 Elektrownia została zbudowana w latach 1927-1929. Pierwszą energię uzyskano już w 1928 r., natomiast oficjalnie otwarcie fabryki nastąpiło 1 września 1929 r. Moc elektrowni początkowo wynosiła 960 kW, jednak w następnych latach dzięki stopniowej modernizacji ona się zwiększała i tym samym mogła zasilać w prąd całe miasto. Lokalizacja fabryki była uzasadniona niższym brzegiem Wisły i bliskością linii kolejowej, dzięki czemu łatwiej było zaopatrywać zakład w wodę i węgiel. W 1937 r. dokonano modernizacji kotłów, co pozwoliło zwiększyć moc do 2000 kW i tym samym ta elektrownia stała się największa na Mazowszu. Rok później dostawiono nowy kocioł i moc ponownie wzrosła - tym razem do 2400 kW. W czasie II wojny światowej Niemcy wykorzystali plany polskich inżynierów i na ich podstawie rozbudowali fabrykę powiększając jej moc do 4,3 MW (megawat). Po wojnie elektrownia dalej pracowała, jednak w związku z uruchomieniem nowej stacji elektroenergetycznej zaczęła stopniowo tracić na znaczeniu, aż w 1960 r. została zamknięta. W późniejszym okresie funkcjonowały tam zakład produkcji elementów żelbetonowych i zespół biurowy z salą konferencyjną. Obecnie dawna elektrownia jest nieużytkowana i opuszczona. Natomiast 9 czerwca 2021 r. została wpisana do rejestru zabytków ze względu na wartość historyczną i zabytkową dla miasta.

🇬🇧 The power plant was built in 1927-1929. The first energy was obtained as early as 1928, while the official opening of the factory took place on September 1, 1929. The power of the power plant was initially 960 kW, but in the following years, thanks to the gradual modernization, it increased and thus could supply electricity to the entire city. The location of the factory was justified by the lower bank of the Vistula River and the proximity of a railway line, which made it easier to supply the plant with water and coal. In 1937, the boilers were modernized, which allowed to increase the power to 2,000 kW, and thus the power plant became the largest in Mazovia. A year later, a new boiler was added and the power increased again - this time to 2,400 kW. During World War II, the Germans used the plans of Polish engineers and based on them expanded the factory, increasing its power to 4.3 MW (megawatt). After the war, the power plant continued to work, but due to the commissioning of a new power station, it began to gradually lose its importance until it was closed in 1960. Later, there was a factory for the production of reinforced concrete elements and an office complex with a conference room. Currently, the former power plant is unused and abandoned. On June 9, 2021, it was entered in the register of monuments due to its historical and monumental value for the city.

 

Fotogaleria:

Link do fotogalerii na Facebooku/Link to the Facebook photo gallery:

Elektrownia Radziwie (fotogaleria)