Prochownie P-11 zostały zbudowane w latach 1912-1915 i znajdowały się na
zapolu Fortu VII Twierdzy Modlin. Ich zespół składał się z pięciu
obiektów: jednego z dwiema komorami magazynowymi oraz czterech
zawierających po cztery pomieszczenia. Tam przechowywano amunicję dla
załogi fortu. Głównym budulcem służącym wzniesieniu konstrukcji obiektów
był beton, natomiast niektóre elementy wewnętrzne zbudowano z cegły.
Przy wejściach znajdują się charakterystyczne przelotnie, a dookoła
magazynów prochowni został umieszczony tunel pozwalający na izolację
pomieszczeń od wpływu wilgoci i wentylację. W dwudziestoleciu
międzywojennym prochownie nosiły imię weterana insurekcji
kościuszkowskiej oraz wojen napoleońskich, generała Józefa Zajączka.
Wchodziły w skład działu materiałów wybuchowych w Kazuniu, będącego
pierwszym miejscem składowania amunicji przewożonej z Twierdzy Modlin, i
z którego materiały rozwożono wózkami motorowymi do poszczególnych
prochowni. We wrześniu 1939 r. część oddziałów Wojska Polskiego
wycofująca się znad Bzury w kierunku Warszawy broniła prochowni przed
atakami wojsk niemieckich. Pomimo działań wojennych prochownie nie
zostały zniszczone i zachowały się do dnia dzisiejszego. Jednak na
początku XXI w. wskutek działalności złomiarzy zniknęły liczne pancerne
drzwi oraz elementy okiennic, a pozostały jedynie pojedyncze elementy
pancerne i metalowe.
The P-11 powder magazines were built in the years 1912-1915 and were
located on the outskirts of Fort VII of the Modlin Fortress. Their
complex consisted of five facilities: one with two storage chambers and
four with four rooms each. The ammunition for the fort's crew was stored
there. The main building material used to erect the structure of the
objects was concrete, while some internal elements were built of brick.
At the entrances there are characteristic passages, and around the
powder magazine magazines there is a tunnel that allows for the
isolation of the rooms from the influence of moisture and ventilation.
In the interwar period, the powder magazines were named after a veteran
of the Kościuszko Uprising and the Napoleonic Wars, General Józef
Zajączek. They were part of the explosives department in Kazuń, which
was the first place for storing ammunition transported from the Modlin
Fortress, and from which the materials were transported by motor
trolleys to individual powder magazines. In September 1939, some units
of the Polish Army, retreating from the Bzura River towards Warsaw,
defended the powder magazine against attacks by German troops. Despite
the hostilities, the gunpowder magazines were not destroyed and have
survived to this day. However, at the beginning of the 21st century, as a
result of the activity of scrap collectors, numerous armored doors and
elements of shutters disappeared, and only single armored and metal
elements remained.
